میرا درست بیدار ہو جاسی
اے پیار بیمار ہو جاسی
دولہ کیڑی بس تے چڑی جاوے اڈی اچ لپ دی پیرا
او دے پا جو چین نہ آوے اڈی اچ لپ دی پیرا
دیرہاں گویدن غربت دے
سلائی ہیں
او سجرے پھول چمل دے ہیں او تیرے کول خزا دیاں بھائی ہیں
او دی سر پہ تر بیا نغم بند تیری لیدیاں ہور سلائی ہیں
تیرا کون سفیر دنیا تے
او دیواراں جتنے سائیں ہیں
ساوے ون مایاں
دیکھے تسلیاں منوں
ہو گئے غیرہ دا بڑی مایاں
دیکھے
تسلیاں منوں ہو گئے غیرہ دا بڑی مایاں
او دیاں یوڑی کم اچ دے لے گیا ہے دل
بچارہ میرا سوچ وچ پے آئے
او پیا دل کم نہ گبراوے اڈیاں چ لپ دی فیا
او دے پا جو چین نہ آوے اڈیاں چ لپ دی فیا
جو لگیڑی بس تے چڑی آوے اڈیاں چ لپ دی فیا
کسی دی منتے ٹالی بھی
ہد لگر اوڈیک منائی رکھنی
پانی تے رکھ کے بھوچھن نوں اوڈی تلویں چند ہلائی رکھنی
منو بیکھ کے کارے سالن
گل کردیاں گل چترائی رکھنی
تلے بخت صفیر اج کون منائے
میرے ہٹک دیاں سوچائی رکھنی
ٹکران دے بھورو گئے
جدو پس مک گئے
پلوچھ بھورو گئے
ترے پاجو دس کہوے کون دی لاسے
ترے پاجو دس کہوے کون دی لاسے
ترے پاجو دولہ دس جاوت کیڑ میں پاسے
کوئی خیر دی خبر سناوے اڈیاں چ لپ دی فیا
کوئی خیر دی خبر سناوے اڈیاں چ لپ دی فیا
اوہ تے پاجو چین نا جاوے
اوہ تے پاجو چین نا جاوے
اڈیاں چ لپ دی فیا
جو لکھیڑی بس تے چڑ جاوے
اڈیاں چ لپ دی فیا
جتھے لڑن دی جاوا کئی نہ ہووے
جتھے لڑن دی جاوا کئی نہ ہووے
اس کے تے تو ہرنا ٹھیکے
رو جس انسان تے من جاوے
اے
شرک دیا مر گل کئی لے
دم پیار دہ بھرنا ٹھیکے
جس موت چ مر کے یار منیوے
اس موت چ مرنا ٹھیکے
ہون دی پیلیاں نوں لج میاں
ہون دی پیلیاں نوں لج میاں
رسیاں نا کردھولاں مرا شیشاں ن جج میاں
عاشق زمانے دا تو کر لیا خیالوے
عاشق زمانے دا تو کر لیا خیالوے
تیرے بج سنجھا منو لگے سائی وار
عاشق زمانے دا تو کر لیا خیالوے تیرے بج سنجھا منو لگے سائی وار
کوئی سکھ داساں نہ لیا اڈھیت لپ دی فیراں
اوہ دے پا جو چین لگاوے
اوہ دے پا جو چین لگاوے اڈھیت لپ دی فیراں
تو لکھیڑی بس کے چڑھ جاوے اڈھیت لپ دی فیراں
نت پڑھن سکون اٹھر پوناں
سینے نال کتاب آلا کے بہو علم تے زور تُو دے چھڑینا
سدا پیار جو دل چھپلا کے
سانی دا پیار بزاری نہیں
کدھی بیکھ لوی اجما کے
ساڈے نالو کلم دے بخت چنگے
او جنو رکھنا جیب نولا کے
تختی پوچھا
تختی پوچھا
اے پنجابی
جناب
شاکر قرآن محمد فون دے مالے
عاشق دمانے دا تُو کاری لکھیالی وے تیرے بجو سنجھا مینو لگے سائی والوے
عاشق دمانے دا تُو کاری لکھیالی وے تیرے بجو سنجھا مینو لگے سائی والوے
او کوئی خدا سا نایاوے اڈھیاں چ لپ دی فیراں
او دے پاجو چین نایاوے او دے پاجو چین نایاوے اڈھیاں چ لپ دی فیراں
دولہ کیڑی بس تے چڑیاں اوے اڈھیاں چ لپ دی فیراں