ਨੀ ਸਕੁਂ ਬਰਕੀ ਤਾ ਸਕੁ ਤੇਡੀ ਮੂਝ ਉਜਾਡਾ ਈਏ
ਦੂਂ ਚਾਰਿਨ ਸਾ ਸਾਡੀ ਵੀਦਗੀ ਦੇ ਕੁਝ ਵੇ ਚਾਈਏ ਕੁਝ ਸਾਡਾ ਈਏ
ਕਰਿਦਿ ਤੇ ਸੀਹੇ ਲਕ ਰੂਮਣ ਦਾਂ ਟੋਕ ਡਾਂ ਧੇ ਨਾਲ ਸਲਾਡਾ ਈਏ
ਅਜਾਂ ਆਹਤਿਂ ਆਸਕ ਕੁਝ ਨੀ ਤਾ ਅਸਮਾਨ ਤੁਂ ਆਹਤਿਂ ਦਾਡਾ ਈਏ
ਕੁਝ ਜੋ ਕੁਝ ਧੀਨੇ ਮੈ ਕੋਲੂ ਮੈ ਦੇਦਾ ਗਣ ਮੇਕੁ ਗਣ ਦੇਵੇ
ਜੀਵੇ ਪਾਗਲ ਬਾਣ ਸੋਖ ਦੇਂਦਾ ਹਮ ਉੈ ਪਾਗਲ ਬਾਣ ਸੋਖ ਗਣ ਦੇਵੇ
ਮੈ ਦਾ ਪਾਬਣ ਦੇ ਮੈ ਦਾ ਪਾਡੇਵੇ ਮੈ ਦਾ ਬਣ ਦੇ ਮਾਣ ਮੇਕੁ ਮਾਣ ਦੇਵੇ
ਜੇਡੇ ਅਫਜਲ ਨਾ ਹਕ ਮਾਲੀ ਹਨ ਮੇਡੀ ਜੋਕ ਤੇ ਭਾਣ ਮੇਕੁ ਗਣ ਦੇਵੇ
ਦੇਵੇ ਪਿਆਰ ਕੀ ਤਾ ਚਾਂ ਨੀਖਿਏ ਠੀਕ ਵਜੂ ਕਰ ਪਿਆਰ ਨੀਖਾਡ ਸੂ ਮਰ ਪੋ ਸੂ
ਰਕ ਰਂਜ ਗੀ ਰੂਪੂ ਨੀਖਲੇ ਦੀਦੇ ਮਾਰ ਨੀਖਾਡ ਸੂ ਮਰ ਪੋ ਸੂ
ਲਗ ਆਕੇ ਕੈਂ ਦੇ ਕੈਂ ਦੇ ਲੇ ਕੈਂ ਵਾਰ ਨੀਖਾਡ ਸੂ ਮਰ ਪੋ ਸੂ
ਆਲੀ ਅਫ਼ਜਾਲ ਸਕਿਆਂ ਗਾਲੀ ਹੇਨ ਜਦਾ ਯਾਰ ਨੀਖਾਡ ਸੂ ਮਰ ਪੋ ਸੂ
ਨਾ ਦੋਂ ਈ ਮਗ ਮੈਡੀ ਸੀਂਗੀ ਨਾ ਗੋਲ ਦਵਾ ਮੈਡੋ ਤੂ ਵਾਲਾ
ਮੈਡੀ ਡੂਡੇ ਹੇਂ ਦੀ ਇ ਸੀਂਗੀ ਕੁਂ ਬਝੇ ਮੂਚ ਨਾ ਖਾ ਮੈਡੋ ਤੂ ਵਾਲਾ
ਮੈਡੋ ਸੀਂਗੀ ਨਾ ਸ਼ਾਲਾ ਨੈ ਚਾਹੀਦਾ ਸਾਲ ਕੁਭਾ ਮੈਡੋ ਤੂ ਵਾਲਾ
ਕੁਈ ਆਵੇ ਆਸ਼ਕ ਨਾ ਆਵੇ ਮੈਡੋ ਕੈਂ ਲਾਲਿ ਕਾ ਮੈਡੋ ਤੂ ਵਾਲਾ
ਮੈਂ ਮਨ ਗੀਦੇ ਸੀਂ ਹਾਰ ਅਪਣੀ ਵਾਣੀ ਡੱਸ ਕੈਨਾ ਚੁ ਕੁਟੋ ਰਾਯਾ
ਇਤਾ ਅਲਾ ਹਾਮੇਡਾ ਜਾਣਦਾ ਹੇ ਤੇਰੇ ਮੈਂ ਹਾਲਾ ਚੁ ਕੁਟੋ ਰਾਯਾ
ਨਾ ਮੈਂ ਨੇ ਦੇ ਮੈਕੁ ਹੁਰਬਾਚ ਦੇ ਨਾ ਪੁਣ ਆਵਕਾਤ ਕੁਟੋ ਰਾਯਾ
ਤੇਰੀ ਆਸ਼ਕ ਮੁਝਿਕ ਮਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇਰੋ ਰਾਤ ਕੁਟੋ ਰਾਯਾ
ਇਤੁ ਹੁਰਬਾਚ ਹੇ ਦੁਝਾ ਮੁਝਿ ਤੇਰੀ ਹੇ ਨੇ ਧੇਰ ਬਲਾਈ ਮੈਂ ਨੇ ਬਚਦਾ
ਤੇਲਾ ਵਾਜਾ ਹੇ ਬੇ ਸਾਮਾਣ ਦਾ ਬੇ ਸਾਮਾਣ ਤੇਂ ਮੈਂ ਨੇ ਬਚਦਾ
ਨੇ ਛੋਡੀ ਆ ਗੁਰਬਾਚ ਰੋਲ ਮੋਈ ਤੁ ਨੋ ਤੁਂ ਵਾਲ ਨੈ ਮੈਂ ਨੇ ਬਚਦਾ
ਬਚਵੇ ਜਨ ਆਸਕ ਸੈਂ ਵਾਲੇ ਮੈਡਾ ਕੁਈ ਨੈ ਸੈਂ ਮੈਂ ਨੈ ਬਚਦਾ
ਜਨ ਮਰਵੇ ਸਾਂ ਪੀਛ ਕਿਆ ਆਸਿ ਜੇ ਜੀ ਸਕਿ ਜੈ ਅਜਿਕਾਲਾ
ਤੇਡੇ ਲਕ ਏਹਸਾਨ ਮਨੇ ਸਾਂ ਮੈਂ ਤੁਡੇ ਕੋਲ ਮੈਂ ਨੇ ਹੇਕਕਾਲਾ
ਤੇਡੇ ਆਸਿ ਕੋਲ ਮੈਂ ਨੇ ਕੋਲ ਮੈਂ ਨੇ ਕੋਲ ਮੈਂ ਨੇ ਹੇਕਕਾਲਾ
ਤੇਡੇ ਕੋਲ ਤਾਂਜੀ ਹੇਤੋ ਅਜਿਕਿ ਸਦ ਪ੍ਯਾਰ ਦੇ ਰੀਸਤੇ ਪ੍ਰੋਡੀ ਵਲ
ਮੈਂ ਸਾਂ ਭੀ ਹਾਛੇ ਆਖਿਦੇ ਵੀਚ ਦੂ ਚਾਰ ਹਾਂ ਦੂ ਦੀ ਹੇ ਲੋਡੀ ਵਲ
ਤਾਂ ਤੁਟ਼ਕੇ ਬੋਡਚ ਤੁਟ਼ਖਣਿਨ ਸਦ ਆਸਿਦ ਬੇਲਿਆ ਬੋਡੀ ਵਲ
ਤਾਂ ਨਾਲ ਜੇ ਇਸਿਰਤ ਆਉਕਾ ਹੈ ਤੁਂ ਸਵਖਾ ਜੀ ਸਕ ਛੋਡੀ ਵਲ