รายปรักใจ
ที่ทําใจจนน้ําตายมันไหล
กันบอกว่าเอง ดอกเดินอ่อน
อุตสาธุมที่ทําใจ
แต่บ่เหลือเพื่อไปให้หัวไหวแน่เดิน
จะถามพันคํา คําตอบก็ยังตั้งมันเสมอ หนักเน่นอยู่เดิน
พ่อเจ้าคือคนสําคัญ
สิอยู่มองได้ชิดใจนี้เจ้าตลอด
หวังและคิดถวด ต้องจอดจะไม่ไปพัน
แต่ว่าใจน้ําเสื้อทองลอยวีไปกัน ยิ่งลืมคนชุดประกายฝัน
ให้เจ้าวันนั้นง่ายใดเกิน
ความเกิดขึ้น มาแฟนมาดน จนตั้งใจเสื้อ
สั่งมาคือ ซื้อมากหาย ไม่มาหักหลา
จนเกือบบาทแทบ ว่าเสื้อหุดโต ว่าบดโส สีบ้าเอาเป็นแฟน ดังใจไม่ไหว
ทํากันให้เจ้ารู้ทนพอหน่อย ขนาดนี้นึงห่อย อายุบความหับทอง
จริงแท้แน่นอน ทําที่เจ้าบอกลา วันก่อนเลยไหลน้ําตา พอคําอําหลาสะเตือนถึงฝัน
ต่อแต่หนีไป สองอ้าว พอเมียนแฟนกัน ฟัง
แล้วตั้งหลักพอทัน พอใจเจ้านั้นมากรแค้น
แต่หัวใจอาย ตั้งมันที่น้องสนิท
ยังว่ามตามติด ถึงเจ้าบอกเอิญมาแฟน
คําว่าที่หัก ต้องมาสดุด เมื่อน้องกันแดน คนอยู่ในอ้อมแกน
วันนี้เจ้าตีจากไฟ
คําใจก็บ่ลืมเลยน่า
ตาใจก็บ่ลงเลยน่า ยังไม่คิดหวานพะเก่าๆ
ยังเหงาหัวใจคิดป่ะ
คิดพอ คิดพอ คิดพอ
โปรดพออันอย่าเอาไอล่า จนนาลาเมื่อเจ้ามาพักใส น้ําต
าไหลหายใจพอต่อ ขวัญหัวใจหว่าง ยังมีเจ้า บ่ลืมเจ้า
