อายบ่ลืมครับมันสัญญาตกลอยอีกคําบาทจ้าที่เอยมากว่านั้น
อยู่กล้องโกบกก็เคยตกลงกันอดิทานพันกําลิตกันได้เสมอ
แสงอาบอลยามเราห่างกันไปเป็นห่วงหวานใจยาจโดไปฝันเผอ
ห่างกันเพียงกายสวนหัวใจหวังเสมอ
ย่างไงอายเกิดปัดกับคืนมาบ้านเห่า
ต้นสุงป้อยเทียงอาโนยคาวนั้น
บอกย่างจังอย่าลืมวันนั้นนะเจ้า
น้องจงจําพบหวังคําเก่า
พอวันสาวให้กล้อยอายสิมา
ด่าได้ลืมสองหวังหวาวกัน
ที่ผ่านมานั้น ทุกสิ่งอันนั้นนะ แสดงมีสุขสันโ
อสาวานบานนะ อ้างลินอ้างฟ้า เป็นปัญญาณหาควรเฮา
อ้างลินอ้างฟ้า เป็นปัญญาณหาควรเฮา
