Είχα κι εγώ ένα μυαλό στην καρδιά μου
κι από ντροπή το είχα πάντοτε κρυφό.
Ήμουν πέσα όμως που μου κάνε σκυρά μου
σ' όλους τους
φίλους μου τα κάτσω να το πω.
Εγάμπη ζούκε βιώστο λιβιά την ποτένια
αυτά σε κάνανε για να με αρνηθεί.
Να μην ξεχνάς όμως να το έχεις πάντα εννιά
με ίδιο νόμισμα κι εσύ θα πληρωθείς.
Κι εγώ να ξέρεις το έξις πια δεν θα κλάψω
στο ακόμα κι αν μου πουν πως δυστυχείς.
Όπως με πέταξες κι εγώ θα σε πετάξω
εδώ θα
είμαστε και να το τιμηθείς.
