Φτώχεια που με κουρέλιασες
με νυχιά ματωμένα
μες στα πολλά σου θύματα
γράψε κι ακόμα ένα
φτώχεια κι αν έχεις θυματα
γρύβεις ψυχές μεσθύματα
φτώχολο για στο
πόνο σου
ποτέ σου δεν δηλιάζεις
με γέλιο τα σκεπάζεις
φτώχεια κι αν έχεις θυματα
Μέσα απ' της φτώχειας το βάξε
που
θρεφομαι με θάκρια
που
θρεφομαι με θάκρια
μεσθυματα