Πόσα είναι όλα τα άστρα του ουρανού
Τόσους πόρους έχω μέσα στην κάτια μου
Και όπως τρέχουν τα νερά του ποταμού
Έτσι τρέχουν και τα μαύρα δάκρυά μου
Και όπως τρέχουν τα νερά του ποταμού
Έτσι τρέχουν και τα μαύρα δάκρυά μου
τα δάκρυα μου της μοιρασμού, αποκληρός στον πονό ή ολοκληρός.
Δεν εζήτησα απ' τη ζωή πολλά, μια μανούλα, μια αγάπη κι ένα σπίτι
μα η μοίρα μου τα στέρισε κι αυτά.
Και με άφησε να ζω σαν τον αλητή.
Μα η μοίρα μου τα στέρισε κι αυτά.
Και με άφησε να ζω σαν τον αλητή.
Της μοιρασμού, αποκληρός στον πονό ή
ολοκληρός.
Φεύγουν κι έρχονται τα χρόνια σαν νερό
μα δεν είδαν μια χαρά τα δυο μου μάτια
και κρατώ του μαρτυρίου το σταυρό στη ζωή στα πονεμένα μονοπάτια.
Και κρατώ του μαρτυρίου το σταυρό στη ζωή στα πονεμένα μονοπάτια.
Της μοίρας μου αποκλειρώ στον κονόη μου ολοκληρώ