โอ้เจ้ารวมดาลา ไปส่งแสงอยู่ที่ไหน
ปล่อยให้ฉันใจหาย นั่งรถทมทมน้ําเตา
กี่ราชตรีแม้จะมีหมู่ดาว
แต่ดาวของฉันดวงเดียว คือเธอที่จากลา
เฝ้ารอให้เธอกลับมา ที่ไหน
ฉัน
ก็มีแค่เธอ
รักแค่เพียงเธอ
กอดตัวเอง
ไม่มีเธอเหมือนเก่า เงา
เมื่อเธอหายไป
ก็ไม่เหลือใคร
ที่สลาย
อยู่ในความมืดหมวน แล้วเธอไปอยู่ทางไหน
ทิ้งฉันเดียวได้ ใครเธอที่ส่องประกาย
โลกนี้ฉันมืดหมวนมาก ว่าฉันคิดถึงเธอจนถาบตาย
เธอรับรู้รึเปล่าไม่รู้เลย
โอ้เธอรู้น่ารัก ไปส่องแสงอยู่ที่ไหน
ลอยให้ฉันใจหาย นั่นรักท้มๆน้ําตา
ที่ราตรีแม้เธอมีมุ่งดาว แต่ดาวของฉันเดียวๆ คือเธอที่ทากลา
ต้องรอให้เธอกลับมาที่เดิม
แล
ะเธอไปอยู่ทางไหน
ทิ้งฉันเดียวได้ ใครเธอที่ส่องประกาย
โลกนี้ฉันมืดหมวนมาก ว่าฉันคิดถึงเธอจนถาบตาย
เธอรับรู้รึเปล่าไม่รู้เลย
โอ้เธอรู้น่ารัก ไปส่องแสงอยู่ที่ไหน
ลอยให้ฉันใจหาย นั่นรักท้มๆน้ําตา
เย่ราตรีแม้เธอมีมุ่งดาว แต่ดาวของฉันเดียวๆ คือเธอที่ทากลา
ต้องรอให้เธอกลับมา
โอ้เธอรู้น่ารัก ไปส่องแสงอยู่ที่ไหน
ลอยให้ฉันใจหาย นั่นรักท้มๆน้ําตา
เย่ราตรีแม้เธอมีมุ่งดาว แต่ดาวของฉันเดียวๆ คือเธอที่ทากลา
ต้องรอให้เธอกลับมา
ที่เดินไป
เพียงเธอ ที่คาดเข้าใจ
ฉันในทุกอย่าง
เพียงเธอ ที่เปิดลมตา ตอนที่เสียเธอ
เย่ราตรีแม้เธอมีมุ่งดาว แต่ดาวของฉันเดียวๆ คือเธอที่ทากลา
ต้องรอให้เธอกลับมาที่เดิน