Έχω καρδιά,
φιλότιμο,
με σκυνάμες το αίμα,
είμαι της πλάκας γέννημα
και της αθήνας φρένα.
Οι βασιλιάδες με σκυπνήσανε,
με κοιμήσαν οι λαντέρνες,
μας τα πικούμε σπουδαστά,
οι μάγκες τις ταβέρνες.
Είμαι φερά Αθηνέα, απ' της πλάκας τα σπένα,
τόσο κι αν με
παίρνεις βόλτα,
δεν με πιάνεις πουθενά.
Είμαι φερά Αθηνέα, απ' της πλάκας τα σπένα,
τόσο κι αν με παίρνεις βόλτα,
δεν με πιάνεις πουθενά.
Μη μου μιλάς αγόρι μου,
μια βεράκιε Στεφάνη,
είμαι πολύ ελευθερό και μια μολιά δε φτάνει.
Μη μου μιλάς αγόρι μου,
μια βεράκιε Στεφάνη,
είμαι πολύ ελευθερό και μια μολιά δε φτάνει.
