Νύφτες ξενυχτό χωρίς ελπίδα
έρημος τους δρόμους τριγυρνών
μπρος του παραθύρου σου τη γρήγια
τις θλιμμένες ώρες μου περνών
μπρος του παραθύρου σου τη γρηγιά
τις θλιμμένες ώρες μου περνών
μπρος του παραθύρου σου τη γρήγια
τις θλιμμένες ώρες μου περνών
μπρος του παραθύρου σου τη γρήγια
τις θλιμμένες ώρες μου περνών
πόσο νοσταλγώ να σανταμώσω
να ξαναβρω την παλιά χαρά
τα φιλιά μου πάλι να σου δώσω
να μου φύγει η μαύρη συμφορά
τα φιλιά μου πάλι να σου δώσω
να μου φύγει η μαύρη συμφορά
ΜΟΥΣΙΜΟΥΤΑ ΛΕΙΝΑΙΗΣ
ΡΕΝΤΙΟΜΟΚΟΣΤΗΣ
ΡΕΝΤΙΟΜΟΚΟΣΤΗΣ
ΡΕΝΤΙΟΜΟΚΟΣΤΗΣ
ΡΕΝΤΙΟΜΟΚΟΣΤΗΣ
ΡΕΝΤΙΟΜΟΚΟΣΤΗΣ
μα εκεί που βρίσκεσαι στα ξένα
ποιος να ξέρει τώρα που γυρνάς
άραγε με σκέφτεσαι κι εμένα
ή για κάποιον άλλον έφωνας
άραγε με σκέφτεσαι κι εμένα
ή για κάποιον άλλον έφωνας
ΡΕΝΤΙΟΜΟΚΟΣΤΗΣ
ΡΕΝΤΙΟΜΟΚΟΣΤΗΣ
ΡΕΝΤΙΟΜΟΚΟΣΤΗΣ