Η ωραία Ελένη μέσα μου ξαγρυπνά
με γεμίζει με πέπλα και με φόρτιγα
να χα τώρα δυο άντρες να τους βάλω φωτιά
να γυρίζουν τα βράδια με καμένη καρδιά
η ωραία Ελένη στα στενα της αρμού
μηχανές καβαλάει πάει του σκότωμου
να ναι τα χα σημάδι μιας φυγής που θα γίνει
να ναι τα χα η αλήθεια που ένας μύθος της βίνει
και πάλι απέναντι στο φως θα σε κοιτάζω
με λίκε όπιο μες στο μυαλό μου στάζω
η ωραία Ελένη στον καθρέφτη μπροστά
με κοιτάζει στα μάτια και το σκάει κρυφά
κι εγώ πήγω τα νύχια στο γυμνό της στο βλέμμα
αχ να σ' είχα αγάπη να ζηλεύω εσένα
και πάλι απέναντι στο φως
θα σε κοιτάζω
με λίκε όπιο
μες στο μυαλό μου στάζω
και πάλι απέναντι στο φως
θα σε κοιτάζω
με λίκε όπιο
μες στο μυαλό μου στάζω
