Κουρνιάζω στα κράσο πουλιά σαν κάτι ερήμα πουλιά
που ψάχνουν να παγιάσουν
και κρύβομαι σε μια γωνιά σαν το λιστί,
σαν το φωνιά
που τρέμει μην τον πιάσουν
Έλα και φέρε μου το φως με ένα φίλι στο στόμα
η πικρά μου γίνει αδέρφος και με τράβαει στο χώμα
Ούτε γυναίκα ούτε παιδί ούτε μιας πόρτας στο κλειδί
να μπω να μπω και να γλιτώσω
μονάχα μια πλήγη βαθιά απ' των ματιών σου τα σπαθιά
κι ας μ' αγαπούσες τόσο
Έλα και φέρε μου το φως με ένα φίλι στο στόμα
η πικρά μου γίνει αδέρφος και με τράβαει στο χώμα
η πικρά μου γίνει αδέρφος και με τράβαει στο χώμα
Đang Cập Nhật
Đang Cập Nhật