Στου χαρκού που πτάστηνα μία
μικρή πάντρε μέρη
και σκότωσε τον άντρα της βρε η δαιμόνις μέρη
στον ύπνο που κοιμόντανε μάνα και φτύγανε αιρά
μάνανε τον
Ανίπιο
και του ρίξε της φέρα
Πρέπει να πώ
σεβαστήξεις και πως βαστάς αφόμα εσύ να
'σαι στη φυλακή κι ο άντρας σου στο χώμα
Της είκα πουργα πέτερα,
τους πήρε στο λαιμό σου,
μου με λένε Πατής,
από γουσούζα πέτερα,
τραγιάτα σου να κάσει.
Αγκαλιά σου,
αφ' να παρέχεις μια πέτρα,
με ένα
λυσμό δισε με,
να με
σταυρώ στη Παναγιά,
μα να
συγχώρησε με.
