Ποιος το ξέρει, ποιος το ξέρει
που γυρνάς τη νύχτα αυτή
ποιος καημός και ποιο νυχτέρη
σου ματώνουν τη ψυχή
Σβήνουν τα άστρα ένα-ένα
κι όσα σου είχα υπομένα
γίναν δάκρυα παγωμένα
γίνανε σιωπή
Κρύβει η νύχτα το φεγγάρι
κι ούτε φως ούτε λιχνάρι να μας βγάλει απ' το ψέμα κι απ' την τρόπη
Ποιος βορειάς την πόρτα ανοίγει και για σένα με ρώτα
τούτη νύχτα πώς θα φύγει δίχως φως χωρίς φωτιά
Σβήνουν τα άστρα ένα-ένα κι όσα σου είχα υπομένα
γίναν δάκρυα παγωμένα γίνανε σιωπή
Κρύβει η νύχτα το φεγγάρι κι ούτε φως ούτε
λιχνάρι να μας βγάλει απ' το ψέμα κι απ' την τρόπη
Σβήνουν τα άστρα ένα-ένα κι όσα σου είχα
υπομένα γίναν δάκρυα παγωμένα γίνανε σιωπή
Κρύβει η νύχτα το φεγγάρι κι ούτε φως ούτε
λιχνάρι να μας βγάλει απ' το ψέμα κι απ' την τρόπη