Χάσαμε κάθε παθή,
ζούμε μαζί κι όμως μόνοι,
ξένεις το ίδιο σε ντώνει.
Χάσαμε κάθε παθή,
από ανάγκη μιλούμε,
κατά δίκη που συ ζούνε,
χάσαμε κάθε παθή.
Και τη ζωή μας περνάει,
περνάει,
όπως τα τρένα που πάν' στις γραμμές,
που προχωρούν πλάι-πλάι,
κι όμως θες μη γουν,
κι όμως θες μη γουν,
κι όμως θες μη γουνε ποτές.
Χάσαμε κάθε παθή,
ζούμε μαζί κι όμως μόνοι,
ξένεις το ίδιο σε ντώνει.
Χάσαμε κάθε παθή,
στάχτη αγάπη παλιά μας,
ρουτεινά πια τα φιλιά μας,
χάσαμε κάθε παθή.
Και τη ζωή μας περνάει,
περνάει,
όπως τα τρένα που πάν' στις γραμμές,
που προχωρούν πλάι-πλάι,
κι όμως θες μη γουν,
κι όμως θες μη γουν,
κι όμως θες μη γουνε ποτές.
Και τη ζωή μας περνάει,
περνάει,
όπως τα τρένα που πάν' στις γραμμές,
που προχωρούν πλάι-πλάι,
κι όμως θες μη γουν,
κι όμως θες μη γουν,
κι όμως θες μη γουνε ποτές.