Κάποιος πάντα λέει αδείο,
κάποιος κάνει την αρχή
και ανάμεσά στους δύο,
επιχένα είσαι εσύ.
Κάποιος πάντα λέει αδείο,
κάποιος κάνει την αρχή
και ανάμεσά στους δύο,
επιχένα είσαι εσύ.
Μη λυπάσαι που με αφήνεις,
δεν πειράζει κι αν πόνο,
δεν πειράζει που θα γίνεις
ένα δάκρυ μου πικρό.
Μη λυπάσαι που με αφήνεις,
δεν πειράζει κι αν πόνο,
το φαρμάκι που μου πίνεις,
ίσως το δίνα εγώ.
Κάποιος πάντα λέει αδείο,
κάποιος κάνει την αρχή
και ανάμεσά στους δύο,
επιχένα είσαι εσύ.
Κάποιος πάντα λέει αδείο,
κάποιος κάνει την αρχή και ανάμεσά στους δύο,
επιχένα είσαι εσύ.
Κάποιος πάντα λέει αδείο,
κάποιος κάνει την αρχή και
ανάμεσά στους δύο,
επιχένα είσαι εσύ.
