Ποιος ενασφυρίζει κάθε βράδυ,
ποιος ενασφυρίζει και για ποιον
αβεβαίω χαρά σημάδι
κάτω απ' το φως των άστεριών
Χλωμέσκη έσυνε στο σκοτάδι,
γυμμένα στα δέντρα τα κλαδιά
Ποιος ενασφυρίζει κάθε βράδυ
και ποια γοργά χτυπάει καρδιά,
ποια καρδιά
Δειλάει ελπίδα σκαλωμένη στις γρήγες των παράθυριών
Καθώς ημέρα αργό πεθαίνει,
ποιος ενασφυρίζει και για ποιον,
και για ποιον
Βουβή στην κάμαρά κλεισμένη,
ανή απλή ξυπρόσμωνη,
ασάλευτη ματιά στυμμένη,
στον δρόμο κάτι να φανεί,
να φανεί
Ποιος ενασφυρίζει κάθε βράδυ,
ποιος ενασφυρίζει και για ποιον,
αβέβαιο χαρά σημάδι
κάτω απ' το φως των άστεριών,
άστεριών
Δειλάει ελπίδα σκαλωμένη στις γρήγες των παράθυριών
Καθώς ημέρα αργό πεθαίνει,
ποιος ενασφυρίζει και για ποιον,
και για ποιον
Βουβή στην κάμαρά κλεισμένη,
ανή απλή ξυπρόσμωνη,
ασάλευτη ματιά στυμμένη,
στον δρόμο κάτι να φανεί,
να φανεί
Ποιος ενασφυρίζει κάθε βράδυ,
ποιος ενασφυρίζει και για ποιον,
αβέβαιο χαρά σημάδι
κάτω απ' το φως των άστεριών,
άστεριών