Στην πόλη αυτή τη μαγική
πως έγινε έτσι το πρωί
που πήγαν τόσες μουσικές
που πήγαν τόσα λόγια
κι εγώ τυφλός που τριγυρνά
σε σπίτι που πιάσε φωτιά
ψάχνω για εξόδους μυστικές
και για κανάλια υπόγεια
κι εσύ στον ανέμο φτερό
να κοροϊδεύεις το καιρό
κι όπου η ζωή σε βγάλει
ας ήταν να'ρθεις τώρα εδώ
στο κρεμισμένο μου ουρανό
και να πετάξεις πάλι
κι εσύ στον ανέμο φτερό
να κοροϊδεύεις το καιρό
κι όπου η ζωή σε βγάλει
ας ήταν να'ρθεις τώρα εδώ
στο κρεμισμένο μου ουρανό
και να πετάξεις πάλι
Στην πόλη αυτή τη μαγική πως έγινε έτσι το πρωί
που πήγαν τόσες Κυριακές που πήγαν τόσοι φίλοι
από μια κίτρινη κλωστή κρεμνιέται ο κόσμος κι η ζωή
κι εγώ κρεμνιέμαι από το χτες κι απ' τα γλυκά σου χείλη
κι εσύ στον ανέμο φτερό
να κοροϊδεύεις το καιρό
κι όπου η ζωή σε βγάλει
ας ήταν να'ρθεις τώρα εδώ
στο κρεμισμένο μου ουρανό
και να πετάξεις πάλι
κι εσύ στον ανέμο φτερό
να
κοροϊδεύεις το καιρό
κι όπου η ζωή σε βγάλει
ας ήταν να'ρθεις τώρα εδώ
στο κρεμισμένο μου ουρανό
και να πετάξεις πάλι