มันขังไดลอ่อนตา
มันขังไดลอ่อนมีนเก
ปรูมีง...
...เม
...เม
อ่อนมีน...
...กระดัยสกุนังเนียะทมเย
เพราะว่าพี่รู้ด้วย
ว่าในตัวฉันสําหรับอะไร
พี่กําลังจะทําให้
เพื่อให้การสร้างชีวิต
ดีกว่าที่พี่รู้
แต่ฉันยังไม่รู้
ว่าที่นี่ที่ฉันรักพี่มาก
ตัวจริงอ่อนนึกชง่ายปีบอง ฉันเนื้อแต่รลักนกรอบ อ่อนครบเวลี
จงอายอ่อนว่าวัง ฉันบองตอนเต้ง ร้อนแต่ชมูสร้างหัว
ตัวจริงอ่อนนึกต่อตีนา ขอขนมจิตเรียมรา จําแต่สร้างชีวา
มันได้ปรูปรายตัว แน่จอรุณลาย
มันขังได้ล้อนตัว
มันขังได้ล้อนมีนเก่ พรุ่งเมียงเง่
อ่อนมีนกระด่ายสุขนึงนิ่งเมื่อทมเย
พรุ่งบองก็ดึงได้
ท่าขนมจิตสร้างปีสย อ่อนเลี้ยงบองประทลาย
ดําบัยอนาคตสร้าย
ได้หล่อจิ้งบอง
แต่จนเงือดใจจําภูมิอันนี้จํา สนายอ่อนเอาปีจะ
ตูจิอ่อนเนื้อช่างไปบองจนเนื้อแต่ละลดละกรอบอ่อนครบเวลี
อ่อน ครบ วีเลีย
จง ใอใ อ่อน ว่า วิ้ง
จน มอง ตอน ติ้ง
ร้อน ตะ จมวน สัง ปุ่เนีย
ตู จี อ่อน นือ ตาติ นา
กอร์ ขนุ่ง จิต เรียม รา
จํา ตะ สร้อง จี วา
มัน ไว้ ปรูปราติ ตัว ย์ นา จอ รูป อ่อน ลาย
อย่าง นา ทาย จิ้ม นุ่ง แดง นี จิ้ม สนัย อ่อน อ้อง ปี จิ้ด
ตู จี อ่อน นือ จงาย ปี บอง จน นือ ตะ ระลก นก รอก อ่อน ครบ วี ลี
จํา อาย อ่อน วอล วัน จน บอง ตน ตัง ร้อน ปะ จม สร้อง กรุง เหนีย
ตุ จี อ่อน นือ ปา ติ นา กอ ขนุ่ง จิด เรียม รา จํา ตะ สร้อง จี วา
มัน ไว้ ปรูปราติ ตัว ย์ นา จอ รูป อ่อน ลาย