แอบนามแล้วอ้ายก็ไป
เมื่อล้างคิไภ
พอให้หน้าตาสดสืด
ได้มีแห้งคิ้น
อ้ายก็หนีไปมองอื่น
ปล่อยน้องคมคืน
กล่ํากลืนนอนกินน้ําตา
ข้าวพานมาเซาอ้าบนามจําระเอื้อใคร
ล้างความสุขโรคใส่สวมแล้วก็ไป
ยังคิดอยากใส่จังเห็นอ้ายมาเว้ย
ยอนตาสบอกราชใจไม่แห้งคิน
ทั้งที่ก็หู้อยู่น้องว่าพนบอกจริงแท้
จังใดก็เสิร์ดเมื่อใดวางก็ให้มาเน่
น้องนี้พร้อมจะดูแล
แค่อ้ายมาเว้ย
อ้าบนามยังวิ
