If you really love her
Then there's nothing I can do
Don't you
I can't do
Don't you
There's nothing I can do
Βρήκα απόψε το μυαλό μου ατιμέλητο
Λίγο χαμένο, καμένο και ρακέμβητο
Έτσι κι αλλιώς ήμουν επέτη στην Αθήνα
Στον υπόγειο πριν χρόνια
Κι είχα δικιά μου την ηθόγειο
Συνήθισα την πρέσα να χάνω το τακίμι μου
Να φεύγουν τα φανάτια από την πρίμη μου
Να αλλάζω διευθύνσεις και ονόματα
Να καίω τα δάχτυλά μου να μην βρουν αποτυπώματα
Να ψάχνω την εφηβεία μου μέσα στη βούτα
Κι όταν δεν είχα που να κοιμηθώ έβρισκα κούτα
Έτρωγα απ' το συσίτιο στην πλατεία οδείου
Κι έκανα τα λαμπέρια στη σταθείου
Τρυπούσα και έρευα, πίνουσα και κλέβα
Έμπαινα σπίτι μου στη μάνα μου και τη μαγέλευα
Έκανα βρούκες απ' τη γασιά ως το κρανίδι
Και τα κούμπαγα μετά σε γη του στο μενίδι
Άνοιγα κάβε σούπερ μάρκετ φαρμακεία
Έκλεβα τσάντες κινητά έμπαινα σε γραφεία
Με έχουν συλλάβει σ' όλης της γης τα πέρατα
Πού μένεις πες μου να σου πω που πέζουν κεράδα
Μα δεν γαμιέται πήρωσα τα λάθη μου
Μπορέσα και σηκώθηκα απ' τη στάχτη μου
Έτσι κι αλλιώς πόσο θα υπάρχει ο νόμος
Πάντα θα βρίσκεται μπροστά του και ο πρόμος
Έχω μπροστά μου μια σελίδα που λέει για το δρόμο
Στο μαύρο μου βιβλίο σκαλισμένη
Γράφει για αληθίες, κρυφτούλη με το νόμο
Και κανείς δεν μου την έχει χαρισμένη
Έχω μπροστά μου μια σελίδα που λέει
Μπερδεμένα τα πιο παράξενα μου
Και τελικά ο τρόπος νες να είναι αυτός που φτύει
Ή τα ντουμάνια μου πεινάκι ψυχαστέλια
Βρήκα απόψε το μυαλό μου ετημόροφο
Μα δεν γαμιέται εγώ θα κάτσω εδώ στον ημιόροφο
Εδώ που οι σιρήνες πουλιάζουν σαν τρελές
Σε κατοικούν στοιχεία και δαίμονες
Από όλες τις φίλες φοράω τα καλά μου
Ενώ ποιόν σας κι ας φέρω
Για όλους δικαστές μου το ποιόν σας
Δεν υπογράφω στο δημοσίο κατήγορο
Δεν θέλω μάρτυρες ούτε συνήγορο
Έχω στα χέρια και το ξύλο και τους ήλους μου
Και πρώτα απ' όλα φυλάκω μ' αυτούς τους φίλους μου
Δεύτερον δείχνω δυνατός και ας μην είμαι στα καλά μου
Τρίτον στέκομαι στα πόδια μου κι όχι στα γόνατά μου
Τέταρτον ξέρω να μιλάω και να απεμβαίνω
Πέμπτον, έμαθα να σωπαίνω
Έκτον και επειδή έκασα χρόνια στο κελί
Φροντίζω τη συνείδησή μου να κρατάω αρτιμελή
Εβδομού το γκάμι μένω
Εγώ γνωρίζω από πού έρχομαι και πού πηγαίνω
Οπδο, εν συντομία
Να μην πέρασεις την ευγενία μου για δυναμία
Ενάτον, το σεβασμό μου και αν φταίω
Γιατί δω τι πολύ στραβό κοιτάγατε
Στο δέκατο είμαι υπεύθυνος για αυτά που λέω
Κι όχι για αυτά που τάχα καταλάβατε
Έχω μπροστά μου μια σελίδα που λέει για το δρόμο
Στο μαύρο μου βιβλίο σκαλισμένη
Γράφει για αλητείες, κρυφτούλη με το νόμο
Και κανείς δεν μου την έχει χαρισμένη
Έχω μπροστά μου μια σελίδα που λέει
Μπερδεμένα τα πιο παράξενα μου
Και τελικά ο δρόμος λες να είναι αυτός που φτύει
Ή τα ντουμάνια μου πεινάνε την ψυχαστερία μου
Let me tell you about my life
That's how I live it
Let me tell you about my life
Έχω μπροστά μου μια σελίδα που λέει για το δρόμο
Στο μαύρο μου βιβλίο σκαλισμένη
Γράφει για αλητείες, κρυφτούλη με το νόμο
Και κανείς δεν μου την έχει χαρισμένη
Έχω μπροστά μου μια σελίδα που λέει
Μπερδεμένα τα πιο παράξενα μου
Και τελικά ο δρόμος λες να είναι αυτός που φτύει
Ή τα ντουμάνια μου πεινάνε την ψυχαστερία μου