อยู่กับเธ
อแล้วเหนื่อย กับความเรื่อยเปลื่อย กับรักที่หลังเล
หนึ่งจะเอาสอง แตกออกเป็นสาม ใจมันช้ําจนจําเจ
เจ็บจนชินมันกินในหัวใจ
ลึกเข้าไปก่อนใจลงทุกที
เจ็บจนใจล้ามาเป็นปี ก็ทน
เจ็บไปเจ็บมาทุกวัน ก็เลยหมด
ไม่มีเหลือเก็บเอาไว้ให้รั่งแก่
เจ็บก็ไม่ช้ํา ยําก็ยังไหว หนักอย่างไรก็ไม่แค่
เจ็บจนชินมันกินในหัวใจ
ลึกเข้าไปก่อนใจลงทุกที
ไม่มีทาง
เจ็บไปเจ็บมาทุกวัน ก็เลยหมด
หมดกําลังจะเสียใจไปกว่านี้
อยากจะมีใครก็เชิญได้เลยเต็มที
จะให้ช่ํา
ช่ําไปกว่านี้
ไม่มีทาง
04:57
02:56
02:26
04:17
