จ
ิ้มแม้มันจะจิบ ก็รู้ใจไม่เคยคิดจํา
เพราะเราเต็มใจช้ํา
ต่อให้ทํา
จนสิ่งวินเกิด
เราคือปลอยที่มันไร้ค่า
มองเรือบินอยู่บนฟ้า
อยู่บนมุมต่างองสาไกล
แต่ใกล้จากแลหายากจะคอยคว้า
การผ่านมาเปลือนรอยน้ําตา แต่ก็ยังสึ้งใจอยู่
แม
้มันจะเกิด ก็รู้มันถูกทรมาน
แม้เราฝืนเพียงใด
ห้ามใจ
กันอย่างไรน่า
เจ็บแม้มันจะเจ็บ
ก็รู้ใจไม่เคยคิดจํา
เพราะเราเต็มใจช้ํา
ต่อให้ทํา
จนสิ่งวินเกิด
เราคือปลอยที่มันไร้ค่า
มองเรือบินอยู่บนฟ้า
อยู่บนมุมต่างองสาไกลแต่ใกล้จากแลหายากจะคอยคว้า
โห้...
โห้...
การผ่านมาเปลือนรอยน้ําตา
แต่ก็ยังสึ้งใจ
