น
ึกถึงภาพบันวาน ที่เราเคยเดินจวงมือ
ทุกครั้งมันก็ทรมาน ที่ฉันไม่อาจจะยืออะไรไว้ได้
ก็ไหนมือมันไม่มีอะไร
ที่พอจะรังสองเราเอาไว้
เจ็บปวดแค่ไหนต้องทนฝืนใจ
มือเปล่า ต่อให้มีแรงสักแค่ไหน ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้
ฉุดรังให้ตายก็ได้ แค่ชั่วคราว
มือเปล่า ให้ทําอะไรคงไม่ได้
มากดีแค่ไหนก็ได้ แค่รัก
สุดท้ายถึงยอมให้ความจริงปรากรวจากัน
นึกถึงภาพบันวาน ที่เราเคยเดินจวงมือ
ทุกครั้งมันก็ทรมาน ที่ฉันไม่อาจจะยืออะไรไว้ได้
ว่าความรักมันไม่ช่วยอะไร
ความฝันเราต้องหยุดเอาไว้ เจ็บปวดแค่ไหนต้องยอมเข้าใจ
มือเปล่า ต่อให้มีแรงสักแค่ไหน ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้
ฉุดรั้งให้ตายก็ได้ แค่ชั่วเกล่า
มือเปล่า ให้ทําอะไรคงไม่ได้ มากดีแค่ไหนก็ได้ แค่รัก
สุดท้ายถึงยอมให้ความจริงปรากรวจากัน
ความรักที่มีแค่มือเปล่า มันไม่ได้ช่วยอะไร
ไม่อาจฝืนความจริงที่กี่กันเราว่า
ความรักอาจเอาชนะในทุกอย่าง
แต่ความรักไม่ใช่คําตอบของทุกอย่าง ก็ต้องยอมเข้าใจ
มือเปล่า
จะให้มีแรงสักแค่ไหน ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้
โว้
โว้ โว้ มือเปล่า ให้ทําอะไรคงไม่ได้ มากดีแค่ไหนก็ได้ แค่รัก
สุดท้ายถึงยอมให้ความจริง
มือเปล่า ต่อให้มีแรงสักแค่ไหน ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้
สุดครั้งให้ตายก็ได้ แค่ชั่วคราว
มือเปล่า ให้ทําอะไรคงไม่ได้ มากดีแค่ไหนก็ได้ แค่รัก
สุดท้ายถึงยอมให้ความจริงปลากรู้จักกัน