หากย้อนไปมองดู
เมื่อครั้งวันหวาน
และมองชีวิตวันนั้น
เป็นนกตัวหนึ่งที่เริ่มบิน
เพียงอยากไปเจอขอฟ้า
มุ่งตรงไปตามที่เห็น
แม้อยากเย็นยังไง
เพียงไงไม่หวั่น
ขอฟ้ายังคงไกลให้ฉันบินตาม
และยังดูเหมือนไม่หวังจะพบในสิ่งที่ตั้งใจ
เลยผ่านมาจนวันนี้ก็ยังไปไม่ถึงไหน
ยิ่งบินไปทําไมยิ่งไกลทุกๆที
และแล้วฉันเองก็ได้รู้ความจริง
ว่าสิ่งที่เคยตามไปสอหา
มันเป็นแค่เพียงภาพลวงไม่อาจจะสัมผัสมันได้เลย
ขอฟ้าไม่มีจริง
ไม่เห็นมีตัวตน
ไม่อาจจะหาเหตุผล
ยิ่งขวายิ่งเหนื่อยยิ่งท้อใจ
ที่ยากที่สุดตอนนี้
ต้องการแค่เพียงกิ้งไม้
และแล้วฉันเองก็ได้รู้ความจริง
ว่าสิ่งที่เคยตามไปสอหา
มันเป็นแค่เพียงภาพลวงไม่อาจจะสัมผัสมันได้เลย
ไม่อาจจะหาเหตุผล
ยิ่งขวายิ่งเหนื่อยยิ่งท้อใจ
ที่ยากที่สุดตอนนี้
ต้องการแค่เพียงกิ้งไม้
เพื่อจะกอให้อบอุ่นใจ
เท่านั้นแหละ
