หา...
ท
ี่จริงก็เห็นใจ
เข้าใจความรู้สึกเธอ
ว่าคนถูกทิ้งเป็นยังไง
ก็คงเหมือนเหมือนกัน
อย่างวันที่เธอทิ้งฉันไป
จะเป็นจะตายใช่ไหมเธอ
อยากจะกอดเธอแต่มันไม่กล้า
มันยังกลัวกลัวเกล่งเกล่ง
อยากจะปลอบเธอแต่เราก็ไม่เก่ง
ลําพังตัวเองยังไม่รอดเลย
ก็ได้แต่บอกให้เธอจงลืมเขาไป
ยิ่งเกลียดขี้หน้าเขาได้อย่างนั้นก็ยิ่งดี
ก็เพราะวันไหนวันนั้นฉันก็คิดอย่างนี้
และฉันก็พอเข้าใจดี
ว่าคงไม่มีเธอ
ไม่มีวันหลบเหลือน ไม่มีวันที่หายดี
จะเจ็บอย่างนี้เลยไป
แต่เธอไม่ต้องกลัว แต่เธออย่าคิดมาไป
มันเชื่อนจะตายแต่ไม่ตาย
อยากจะกอดเธอแต่มันไม่กล้าม
ันยังกลัวๆแปลงๆ
อยากจะปลอบเธอแต่เราก็ไม่เก่งลําพังตัวเองยังไม่รอดเลยก็ได้
แต่บอกให้เธอจงลืมเขาไปยิ่งเปลี่ยนขี้หน้าเขาได้อย่างนั้นก็ยิ่งดี
ก็เพราะวันไหนวันนั้นฉันก็คิดอย่างนี้และฉันก็พอเข้าใจดี
ว่าคงไม่มีทาง
ก็ได้แต่บอกให้เธอจงลืมเขาไปยิ่งเปลี่ยนขี้หน้าเขาได้อย่างนั้นก็ยิ่งดี
ก็เพราะวันไหนวันนั้นฉันก็คิดอย่างนี้และฉันก็พอเข้าใจดี
ว่าคงไม่มีทาง