บนอาสือหน้าว่าห้าว่าสิบมาพร้อม
คนต่างหวาจักร้าน พ่อป่านว่ามีผู้มาสุขอยู่ใส
ให้เฮาว่าว่าจ้า ให้ถึกชะตา ถึกใจ
จนตกลึงความหักแล้วขึ้นบอดัย เงิดใจอยู่เด็ดหนอ
ว่าโอโหละนอนางเอ้ย เจ้าก็เคยคิดนําอยู่แม่นบอ
ว่าหักเขาที่เกิดจิกอ ก็ย้อนวาย้อนวายย้อนบุญพลาด้นอย์ พาเฮามาพบพอ
มูศึกคือกันอยู่นอ คือหักที่รอที่ฝัน
ให้บุญพลาดปลาหัก ให้หักเขาคือก้าวทุกวัน
ได้หายใจอยู่ใกล้ๆกัน จนหมดมือตาย ได้สัมมีกับพ่อ
บนอสือนอวาย สิบพ่อหักแค่ รอจากพ่อกับแม่ ก็มีแต่เจ้าขันและเด้ออายวา
หักเขาก็ตาย ขาดเจ้าก็บอดใดสันดอกว่า
บังแงกันเดลา ให้สมบุพเท่าห่วงสามาเดอ
ว่าโอ้ ละนอนางเอ้ย เจ้าก็เคยคิดนําอยู่แม่นบอ หั
กเขาที่เกิดจิกอ ก็ย้อนวาย้อนวายย้อนบุญพลาดด้นอ
พาเขามาพบพ่อ ภูสิทธิ์คือกันอยู่นอ คือหักที่รอที่ฝัน
ให้บุญพลาดพาหัก ให้หักเขาคือก้าวทุกวัน ได้หายใจอยู่ใกล้ๆกัน
จนหอดมือตาย ได้สัมมีกับพ่อ
ว
่าโอ้ ละนอนางเอ้ย
เจ้าก็เคยคิดนําอยู่แม่นบอ หักเขาที่เกิดจิกอ
ก็ย้อนวาย้อนวายย้อนบุญพลาดด้นอ พาเขามาพบพ่อ
ภูสิทธิ์คือกันอยู่นอ คือหักที่รอที่ฝัน ให้บุญพลาดพาหัก ให้หักเข
าคือก้าวทุกวัน ได้หายใจอยู่ใกล้ๆกัน จนหอดมือตาย ได้สัมมีกับพ่อ
โอ้
หักเขา