สิ่งเสียงระเบิด
ฟ้าพันปกคลุมด้วยฟุ่นดํา
ควันเปื้อนยังหลอยอยู่รอบกาย
สิ่งเสียงทุกอย่าง
โลกพันกับกลายเป็นเงียบงั้น
ใครเป็นตายที่ร้ายกันอย่างไร
ทนก็เป็นแค่ชายหนึ่งคนที่มีชีวิตธรรมดา
เหมือนใครคนอื่นเพียงต้องมาจากปืน
อยากยืนเลือกเป็นทหารประจําการ
อยู่แสนไกลหัวใจจากคน
หนึ่งคนที่ไม่สูงไม่ใหญ่
ร้ายดีแค่ไหนอดทนไม่เคยเหนื่อย
ลักก็ทําด้วยใจเพื่ออะไรที่มันสําคัญกว่า
ชีวิตไม่คิดยอมให้ใครคนใดจําลาย
จะเสียเท่าไรยังสามารถจะดูแลต้องสุขใจ
เดินพันด้วยความหวังที่เขามีชีวิตทั้งหมด
แม้มันจะลงงายกันยังไรคนพันยังพร้อมดีสักที
มันคือนินคืนที่จะหลับตาข้างบนเพราะฟ้าไม่เพียงดาว
เป็นคืนมืดหมด ทนกับเพื่อนอัพจนสับสนติดพันอยู่ทางกลางวงลอม
ที่ไม่มีทางหนีทุกคนเกิดมาต้องตายก็ร
ู้กันอยู่แล้วมีบังไม้ที่ใครเลิกจะอ้าง
สาดทุกคนรอไกลทนหยิบปืนขึ้นประทับปวนบา
คืนนี้เป็นตายคงต้องตามแต่ดวงชุดตา
จะเสียเท่าไร
ยังสาบานจะดูแลจนสุดใจ
เดินตามด้วยความหวังที่เขามี ชีวิตทั้งหมด
แม้มันจะลงงายกันยังไร ตายเป็นตายไม่ลีกนิด
เหลือเหนือทุกอย่าง ทดเจนกลับคืนคุณในแผ่นดิน
ยิ้มเดียวชีวิตเป็นชาติลี
สิ่งซิลเบิร์ด เหลือไว้เป็นมีรอย
ของเราได้เป็นตายความทําได้สิ่งดี
จงเตือนเป็นใจที่เคยงดงาม
ก็คิดถึงวันนั้น ไม่รู้ว่าอยู่หนใด
สักวันหนึ่งจะคืนย้อนมา
ยังวันนั้น ยังวางภายในใจ สายลมยังบูปบอยปั๊บๆ
หยุดน้ําตาที่ไหล จนรถจนเหลือนหายไป เพื่อมันเองที่เคยรักกัน
ยังคิดถึงวันนั้น ที่เฝ้ารอเรื่อยไป
จะเสียเท่าไร
ยังเซอร์เบิร์ดจะดูแลจนสุดใจ
เดิมพันด้วยความหวังที่เขามี ชีวิตทั้งหมด
แม้มันจะลงไงกันยังไร ตายเป็นตายไม่ลีกลีก
เหลือน้ําทุกอย่าง ทุกแทนคืนคืนในแบ่งดิน
ยิ้นเดียวชีวิตเป็นชาติลี
สิ้นเสียงประเบิด เหลือไว้เป็นนิรันดร์
คนเราตายเป็นตาย ควรทําให้สิ่งดี
