Ήρθε ένας φίλος
να μου θυμίσει αυτά που ζήσαμε
όμως τα χείλη
τα χες φραγίσει
και δεν μιλήσανε
την κάμαρά μας
με αναμνήσεις ξανά πλημμύρισες
νόμιζα ξαφνού πως θα γυρίσεις αλλά δεν γύρισες
Που είσαι,
που γυρνάς και πως μπορείς και με ξεχνάς
και δε ρωτάς που να'μαι
κι αν άλλοι προσκυνάς όσες φορές κι αν με ξεχνάς τόσες θα σε θυμάμαι
Ένας φίλος
και με κοιτούσε αλλά δεν μίλαγε
μια ιστορία μαζί μου ζούσε και δάκρυ κύλαγε
απ' την παλιά σου φωτογραφία νεκρό το βλέμμα σου
μα στο κορμί μου
ξανακυλούσε ζεστό το αίμα σου
Που είσαι,
που γυρνάς και πως μπορείς και με ξεχνάς και δε ρωτάς που να'μαι
κι αν άλλοι προσκυνάς όσες φορές κι αν με ξεχνάς
τόσες θα σε θυμάμαι
Ήρθε ένας φίλος
να μου θυμίσει αυτά που ζήσαμε
όμως τα χείλη τα χες φραγίσει και δεν μιλήσανε
Την κάμαρά μας με αναμνήσεις ξανά πριμήρισες
νομίζα ξαφνού πως τα γυρίσεις αλλά δεν γύρισες