Κουράνστηκα να ζω χωρίς εμένα,
εμένα που μ' αγάπησα πολύ
Τα νιάντα μου πηγαίνουνε χαμένα,
γιατί ποτέ δε μου δώσα φιλί
Μου πήρα κι ένα σπίτι για να μένω,
μια σώμπα κι ένα κάτισμα μόνο
ένα γραμμόφωνο σε μια γωνιά ριγμένο,
για να χορεύω εμένα ν' έταγγο
Ωχ πόσο, μ' αγάπησα πόσο,
αχ ποτέ λοιπόν θα μ' ανταμώσω
να μου μιλήσω και δυο λόγια να μου πω
πως με λατρεύω,
πως τρελών, με αγαπώ
Πόσο,
πόσο,
πόσο, να τόσο, ακριβώς
Τα έφτιαξα μαζί μου επιτέλους,
και άλλο από μένα δεν ζητώ
Τα παίρνω από μένα μέχρι τέλους,
και δε μου λέω ούτε ευχαριστώ
Μου έδωσα το λόγο της τιμής μου,
να φύγω και να μην με ξαναδώ
Με πήγα ως την πόρτα της αυλής μου,
μα ήρθα και με ξαναβρήκα εδώ
Ωχ πόσο, μ' αγάπησα πόσο,
αχ ποτέ λοιπόν θα μ' ανταμώσω
να μου μιλήσω και δυο λόγια να μου πω
πως με λατρεύω, πως τρελών, με αγαπώ
Πόσο,
πόσο,
πόσο,
να τόσο, ακριβώς