Εφού μυρνάμε ένα βραδύ, αργίλες φαχάνι μαύρη,
Χωρίς να'χουμε στην πόρτα,
δίχως να'χουμε στην πόρτα,
χωρίς να'ρχουμε στην πόρτα,
τσιλιάδους όπως πρώτα.
Κι'ρχουνε δυο πόλιτσμανοι και δε βρίσκουνε ντουμπάνοι.
Ζούλα όλοι οι αργιλεδές,
Ζούλα όλοι οι αργιλεδές,
Ζούλα όλοι οι αργιλεδές,
φύλαχθείτε από τους τζεδές.
Στα σου πόλιτσμα λεβέντη,
κι'αυτόν αργίλενα καίει.
Να φουμάρει το Τουρκάκι,
Να φουμάρει το Τουρκάκι,
Να φουμάρει το Τουρκάκι,
που είναι φιλοτέρβισσάκι.
Μαυρό φέρνει από τη Σμυρνή,
και καλά μια πότα η δίνει,
και καλά μια πότα η δίνει,
ρε και χαρά στον πουτην πίνει.
