ใครกันเล่าใคร
ที่จะยอมอย่างชื่นบาน
ให้เธอคอยได้ใช้งาน
เรียกคําเดียวก็รีบมา
ใครกันเล่าใคร
ให้ระบายและคว้างป่า
คว้างอารมณ์ที่เสียมา
ยอมให้เธอได้ผ่อนคลาย
เจ็ดเหนื่อยปานใดท้อแท้ใจ บอกไม่ถูก
บอกถูกเพียงเธอนั้นไม่เคยจะเห็นใจ
เธอคงเฝ้ามองหาคนดีกว่าเรื่อยไป
ก็หาไปเถอะ
ก็หากันไป
ด bank
เธออาจจะเจอกับใครๆที่เข้าที่
ที่เธอเองว่าแสนดี
ที่เธอเองจะชอบใจ
เชิญเธอได้เลย
แต่เธอคงไม่พบใคร
ที่จะยอมอย่างมากมาย
ยอมให้เธอได้อย่างฉัน
เล็ดเหนื่อยปานใด
ท้อแท้ใจ
บอกไม่ถูก
บอกถูกเพียงเธอนั้น
เธอนั้นไม่เคยจะเห็นใจ
เธอคงเฝ้ามองหาคนดีกว่าเรื่อยไป
ก็หาไปเถอะ
ก็หากันไป
มีคนแบบไหนที่จะยอมได้ทุกวัน
มีใครอีกไหมที่จะยอมได้ทุกที
มีคนแบบไหนที่จะยอมได้ทุกวัน
คงมีแต่ฉันที่ยังยอมเธอทุกที
