ก็มีเราเพียงลําพังแล้ว จะหวังไปทําไม
ไม่มีใครค่อยปลอดใจ เหมือนเก่า
ไม่มีเหลือแล้วซึ่งกําลังใจ
ไม่มีหวังไว้ให้ค่อยฝันฝ่า
หัวใจมีค่าเพียงแค่เพียงฝุ่น
ปล่อยลอยไปตามสายลม
จับเผลอไปไกล ไปให้มันไกล ไกล
ก็ไม่มีใคร ใครให้ห่วง
รอยไปตามหลบ จับพักพาเราไป
จับไปไหนก็แล้วแต่สายหลบ
จับริวไปไกล ไปให้มันไกล ไกลก็ไม่มีใคร ใคร
ให้ห่วง
รอยไปตามหลบ จับพักพาเราไปจับไปไหนก็แล้วแต่สายหลบ
จับริวไปไกล ไปให้มันไกล ไกลก็ไม่มีใคร ใครให้ห่วง
หล่อมลอยไปใกล้ความจริง ทิ้งมันเสียความทรงจํา
ปล่อยลอยไปตามเมืองกรรมเรื่อยไป
อยากจะลบล้างและลืมเรื่องเก่า
สิ่งที่ร้าวหัวใจเรื่อยมา
ไม่มีใครเข้าใจ
เหมือนวันก่อน ไม่มีใครอีกเลย
ก็มีเราเพียงลําพังแล้วจะหวังไปทําไม
ไม่มีใครคอยปลอบใจเหมือนเก่า
ไม่มีเหลือแล้วซึ่งกําลังใจ
ไม่มีหวังไว้ให้คอยฝันฝา
หัวใจมีค่าเพียง แค่เพียงฝน
ปล่อยลอยไปตามสายลม