Ω, δρόμος είναι σκοτεινό,
ως που να σ' ανταμώσω.
Ξεπρόβαλε,
Μεσοστρατής,
το χέρι να σου δώσω.
Σ'
αγκαλιάσα,
μ' αγκαλιάσες,
μου πειράς και σου πειράς,
χάθηκαμε
στα μάτια σου και στη δική σου μοίρα.
Μέσα στις ίδιες γειτονιές,
έρημος ζητιανεύω,
ό,τι μαζί σου σκόρπισα,
γυρνώ και το γυρεύω.
