ใครกันเล่าใคร
ที่จะยอมอย่างชื่นบาน
ให้เธอคอยได้ใช้งาน
เรียกคําเดียวก็รีบมา
ใครกันเล่าใคร
ให้ระบายและคว้างป่า
คว้างอารมณ์ที่เสียมา
ยอมให้เธอได้ผ่อนคลาย
เจ็ดเหนื่อยปานใดท้อแท้ใจ บอกไม่ถูก
บอกถูกเพียงเธอนั้นไม่เคยจะเห็นใจ
เธอคงเฝ้ามองหาคนดีกว่าเรื่อยไป
ก็หาไปเถอะ
ก็หากันไป
เธออาจจะเจอกับใครๆ
ที่เข้าที่
ที่เธอเองว่าแสนดี
ที่เธอเองจะชอบใจ
เธอได้เลย
แต่เธอคงไม่พบใคร
ที่จะยอมอย่างมากมาย
ยอมให้เธอได้อย่างฉัน
เน็ดเหนื่อยปานใดท้อแท้ใจ บอกไม่ถูก
บอกถูกเพียงเธอนั้นไม่เคยจะเห็นใจ
เธอคงเฝ้ามองหาคนดีกว่าเรื่อยไป ก็หาไปเถอะ
ก็หากันไป
มีคนแบบไหนที่จะยอมได้ทุกวัน
มีใครอีกไหมที่จะยอมได้ทุกที
มีคนแบบไหนที่จะยอมได้ทุกวัน คงมีแต่ฉันที่ยังยอมเธอทุกที
