Κόκκινα χάλια με ρίγες
για τα πόδια τα γυμνά
Κι οι χαρές του κόσμου
λίγες
πες το μου ξανά
Κανείς δεν ξέρει τι θα πει κανείς μεγάλο το όνομά του
ο όντονος με τα παράσινα του
οι αεροτευμένα
χάντρες του κομπολογιού
Εψάχνα κι εγώ για σένα στα σκοτέλια του Θεού
να πει καημός μεγάλο το όνομά του φαρμάκι
πίνεις κι είσαι ζωντανός με τα παράσιμα του
