อาจไม่มีใครสน ถ้าคนอย่างเธอร้องหาย
อาจไม่มีใครเห็น ถ้าคนอย่างเธอเสียใจ
อาจเป็นคนเข้มแข็ง ในสายตาใครๆไม่วั่นไหว
ให้ใครรู้ แต่ในวันที่เธออ่อนแอ
เธอพายแพ้จนลมหายใจไม่มีความหมาย
แต่คนข้างหลังยังคงรอ
จะเจ็บแค่ไหนต้องไปต่อ
ไม่มีสิ่งไหนจะดีกว่าก้าวไปด้วยตัวเอง
ต่อให้คืนที่มืดมนต์นั้นยังไม่พ้นไป
ต้องอดทนให้ไว้แม้ว่าฝากไม่เป็นใจให้เธอ
เมื่อต้องล้องลงก็ลุกเองนี่คือชีวิตเธอ
เจ็บช้ําต้องมีอยู่เสมอถ้ายังไม่ตาย
วันที่เลร่ร้ายไม่นานก็ท้ายไป
อย่าวั่นไหวหากล้มหายใจในวันนี้
ยังเป็นของเธอ
วันที่เธอเจ็บช้ํา
และวันที่ไม่เหลือใคร
มือของเธอเท่านั้นที่เช็ดน้ําตาเธอดาย
แขนของเธอเท่านั้นกอดเธอได้นานกว่าใคร
และหัวใจของเธอรักเธอที่สุดแล้ว
แต่ในวันที่เธออ่อนแอ
ถ้าพายแพ้จะลมหายใจไม่มีความหมาย
แต่คนข้างหลังยังคงรอ
จะเจ็บแค่ไหนต้องไปต่อ
ไม่มีสิ่งไหนจะดีกว่าก้าวไปด้วยตัวเอง
ต่อให้คืนที่มืดมนต์นั้นยังไม่พ้นไป
ต้องอดทนให้ไหวแม้ว่าฟ้าไม่เป็นชัยให้เธอ
เมื่อต้องล้องลงก็ลุกเองนี่คือชีวิตเธอ
เจ็บช้ําต้องมีอยู่เสมอถ้ายังไม่ตาย
วันนี้จะไม่มีความหมาย
คนที่เลวร้ายไม่นานก็หายไป
อย่าวันไหวหากลบหายใจในวันนี้
ยังเป็นของเธอ
เมื่อต้องล้องลงก็ลุกเองนี่คือชีวิตเธอ
เจ็บช้ําต้องมีอยู่เสมอถ้ายังไม่ตาย
วันที่เลวร้ายไม่นานก็หายไป
อย่าวันไหวหากลบหายใจในวันนี้
ยังเป็นของเธอ
เจ็บช้ําต้องมีอยู่เสมอถ้ายังไหวหากลบหายใจในวันที่นี่คือชีวิตเธอ
