Μέχρι χθες,
στη ζωή είχα μάθει μοναχή μου να με.
Ό,τι θέλω πολύ να το διώχνω, γιατί το φοβάμαι.
Μέχρι χθες,
ποια φιλιά είχα δώσει αλλού,
δεν θυμάμαι,
δεν θυμάμαι.
Μέχρι χθες, η ζωή τρικυνία,
μέχρι χθες, δεν μπορούσε καμία
στη ψυχή μου να μπει ούτε μία.
Και δεν είχα σκεφτεί πως υπάρχεις εσύ μέχρι χθες.
Μου χρωστάει μια αγάπη ζωή,
από τότε που ήμουν παιδί.
Μα δεν βρήκα ποτέ έναν έρωτα που να στεριώσει.
Μέχρι χθες,
πουθεμά ένα φως,
μα σε είδα και είδα αλλιώς.
Κάνε το όνειρο, Θεέ μου, απόψε να μην τελειώσει.
Μέχρι χθες,
η ζωή μου κρατούσε κρυφό το όνομά σου.
Πως περίμενα πως μοι αγάπησαν και τη δικιά σου.
Μέχρι χθες,
η ζωή φυλακή,
που με είχε μακριά σου,
μακριά σου.
Μέχρι χθες, όλα μοιάζανε ψέμα.
Μέχρι χθες, όλα λίγα και ξένα.
Αγκαλιές που δεν είχαν εσένα,
κι είχα όπως κι εσύ τόσο άδεια ψυχή.
Μέχρι χθες.
Μου χρωστάει μια αγάπη ζωή,
από τότε που ήμουν παιδί.
Μα δεν βρήκα ποτέ έναν έρωτα που να στεριώσει.
Μέχρι χθες που δεν μα ένα φως,
μα σε είδα και είδα αλλιώς.
Κάνε το όνειρο, Θεέ μου, απόψε να μην τελειώσει.
Μου χρωστάει μια αγάπη ζωή,
από τότε που ήμουν παιδί.
Μα δεν βρήκα ποτέ έναν έρωτα που να στεριώσει.
Μέχρι χθες που δεν μα ένα φως,
μα σε είδα και είδα αλλιώς.
Κάνε το όνειρο, Θεέ μου, απόψε να μην τελειώσει.