Φεγγάρι μου θλιμμένο,
πάλι με κυνηγάς,
σε στυχιωμένους τόπους
ταξίδια να με πας.
Με
αφήνεις για να βρω,
στα πέρατα του
κόσμου τα βράδια, τον άλλο μου εαυτό.
Φεγγάρι μου θλιμμένο,
πάλι με τυραννάς,
δεν βρίσκω απατήσεις,
σε αυτά που με ρωτάς.
Τα χρόνια πως περνάνε,
πως φεύγουν οι στιγμές,
όσο μικροί ήταν
έτσι μεγάλες, οι αγάπες μου οι παλιές.
Να,
να,
οι αγάπες μου οι παλιές.
