Είμαι η Μέρη Παναγιώταρα,
μια εργαζόμενη μητέρα,
μια καλή νοικοκύρα.
Δεν είμαι τίποτα το σπέσιαλ, το καταπληκτικό.
Είμαι αυτό που λέμε δείγμα τυπικό.
Μόλις ξυπνήσω το πρωί,
πολύ πρωί,
πριν ξημερώσει δηλαδή καλά-καλά,
λέω από μέσα μου «Μουλάρι,
σήκω ντύσου,
γιατί εδώ σε περιμένουνε πολλά».
Και τότε τρέχω να ξυπνήσω,
να ταΐσω,
να αποτίσω και να ντύσω τα παιδιά,
ενώ παράλληλα ετοιμάζω πρωινό για τον μπασά.
Τούτο πηγαίνω στο κρεβάτι και αυτομάτως
κατεβάζω τα παιδιά στο σχολικό.
Πάω γραμμή για να ψωνίσω και ο χασάπης
μες στη φούρια να μου πιάνει και τον κό.
Να έχω το νου μου κάθε μέρα για που
καμίσω και σώ βράχο καινούριο καθαρό,
κι αλλή μονό μου αν το ξεχάσω και δεν βρίζεσαι στο νερό.
Να συγυρίσω τα κρεβάτια και το σπίτι,
να ετοιμάσω φαγητό για τα παιδιά,
κι εγώ να φύγω νηστική και σαν τρελή για τη δουλειά.
Και μόλις φτάσω αλαφιασμένη στη δουλειά,
να χω να κάνω και καφέ σταθεντικό,
να χω κι αυτόν που του τη δίνει κάθε τόσο
και που θέλει να μου πιάνει και τον κό.
Να χω το ντρίμπ του τηλεφώνου μες στα αυτοί
μου και από πάνω τις δικές του τις φωνές
και να με στέλνει έξω να κάνω και του κόσμου τις δουλειές.
Μόλις χωλάσω τρέχω αμέσως να προφτάσω,
να ετοιμάσω το τραπέζι για φαΐ,
να τηγανίζω,
να ετοιμάζω τη σαλάτα,
να σερβίρω και να κόβω και ψωμί.
Να με ένα ράκος που να σέρνεται στα πόδια του απ' την πείνα κι από
το τρεχαλίτο κι αυτοί να βρεις μου πως δεν ήτανε καλό το φαγητό.
Να πλένω πιάτα και πιρούνια και μαχαίρια και να μου έρχεται να
κάνω φωνικό κι αυτός ο κύριος να θέλει να μου πιάνει και τον κό.
Μόλις ξαπλώσει και πονάξει ησυχία μην ακούσω μες στο σπίτι τσιμουδιά.
Είναι η ώρα που τελειώνω εγώ τα πιάτα
και που πρέπει να διαβάσω τα παιδιά.
Είναι η ώρα να διαβάσουν οι διαβολοί για να αρχίσουμε να
τρέχουμε μετά στα ιδιαίτερα του ενός Κεσσαλουνού τα γαλικά.
Κι αφού μου βγάλουνε καλά καλά την πίστη και
γυρίσουνε στο σπίτι τελικά τότε θα φάνε θα πληθούνε
θα δαρφούνε και θα πάνε να κοιμηθούν κανονικά.
Κι ενώ εγώ θα σιδερώνω και θα πλένω ό,τι κάνει μια γυναίκα
δηλαδή αυτός ο κύριος θα είναι αραγμένος στην τηβή.
Κι αν γίνω έξαλλης αν πέσω στο κρεβάτι και τον δω πως είναι
ο νους του στο κακό είναι καθήκον σου γυρίζει και μου λέει
συζυγικό.
Είμαι η Μέρη Παναγιώταρα
μια εργαζόμενη μητέρα μια καλή νοικοκύρα
δεν είμαι τίποτα το σπεσιαλ το καταπληκτικό
είμαι ένα ζώνδι δηλαδή κανονικό.