หากเปรียบกับชีวิตของคน ไม่ยอมสะฝนจนใจมันยังไม่อยู่
ก็คงเปรียบได้กับรู้ดู
คงเป็นราดูที่แสงสะใส
แต
่ถ้าวันนึงวันไหนที่ใจเจ็บจนทุก
ดังภายุที่ห่มเข้าใส บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ
็บต้องมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกเรดู
อดจนเวลาที่ฝันพร้อม
อย่างน้อยก็ทําให้เราได้เห็นถึงความแปลกตา
เมื่อวันเวลาที่ฝันเจอ
ฝันคงสว่างและทําให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่ฝันรัก
มันวันที่ต้องเจ็บช้ําใจ
จากความผิดหวังจนใจ
มันรับไม่ทัน
เป็นธรรมดาที่เราต้องไววาน
กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป
และเธอวันหนึ่งวันไหนที่ใจเจ็บจนทุก ดังภายุที่ห่วงเข้าใส่
บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวั
นหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกเรดู
สักทนเวลาที่ฝนพร้อม อย่างน้อยจะทําให้เราได้เห็นถึงความแตกตา
เมื่อวันเวลาที่ฝนเจ็บ
ฟ้าหลบคงสว่างและทําให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่ฝันรัก
ทุกเรดูสักทนเวลาที่ฝนพร้อม
อย่างน้อยจะทําให้เราได้เห็นถึงความแตกตา
เวลาที่
