ต้นเหตุของความเสียใจ
ก็คือความจริงที่สองเราไม่พูดกัน
ไม่เคยจะมองตากัน ได้แต่คิดและทําอะไรไปตามต้องการ
โดยไม่สนใคร
ต้นเหตุของร้อยน้ําตา
ไม่เคยเยาหยาหรักษาด้วยความเข้าใจ
มันเป็นเพราะความไม่รู้
ไม่เคยดูให้ลึกลงไปข้างในหัวใจ
ได้แต่ทนเก็บไว้ คิดอะไรไม่เคยคิดถาม
เมื่อไรจะเข้าใจ เมื่อไรจะรักกัน
หากเราทั้งสองไม่ยอมเปิดใจ ให้คําว่ารักเดินทางมาเจอกัน
เมื่อไรจะเข้าใจ
ได้ไหมคุณดี ช่วยพังทําลายกําแพงที่มี
ให้ใจของเรามีวันที่ดี
ที่สวยงาม
ถ้าหากว่าเราพูดกัน
ก็คงไม่ทําให้สองเราต้องร้องหาย
และคงไม่เป็นฉันนี้
คงจะมีทุกวันที่ดีให้กันและกัน
อยากให้เป็นอย่างนั้น
พอจะทําให้กันได้ไหม
เมื่อไรจะเข้าใจ
เมื่อไรจะรักกัน หากเราทั้งสองไม่ยอมเปิดใจ
ให้คําว่ารักเดินทางมาเจอกัน เมื่อไรจะเข้าใจ
ได้ไหมคุณดี ช่วยพังทําลายกําแพงที่มี
ให้ใจของเรามีวันที่ดี ที่สวยงาม
อยากจะหลบลืมภาพเก่า
อยากจะทําให้เรานั้นเข้าใจกันสักรั้ง
เมื่อไรจะเข้าใจ
เมื่อไรจะรักกัน หากเราทั้งสองไม่ยอมเปิดใจ ให้คําว่ารักเดินทางมาเจ
อกัน เมื่อไรจะเข้าใจ
ได้ไหมคุณดี ช่วยพังทําลายกําแพงที่มี ให้ใจของเรามีวันที่ดี
ที่สวยงาม