Μόνο ο στόχος.
Ιω!
Στο μυαλό μου έχω όλα θρέα,
έχω ακόμα μια ιδέα,
ένα μυστικό.
Ένα μυστικό.
Όλα αλλάξανε θα πεις, μα έμα ακόμα ο Κόστης,
ράδιο πειρατής, ράδιο πειρατής.
Με το μουσικό κουρσάρω, κάνοντας ότι ραπάρω,
να σηκώνω με τους τείχους κάστρα και σπαθιά.
Με κρασί αποτισάμω και με κούραλο κουμπάνω,
οι εποχές που κλαίγαμε έχουν περάσει πια.
Τώρα πια κάνω ρε σάλτο, ξεπετιέμαι από το πάλτο,
πιάνω το μικρόφωνο στα μάτια, σε κοιτώ.
Σου μιλάω μέσα απ' το σύρμα,
τη φωνή μου κάνω κιμά,
να σε παρασύρω, να σε πάρω στο βιβλίο.
Τώρα πια μπαίνω στα σπίτια,
στα τεσάρια,
στα ερείπια,
μέσα οι δικάθρες, για να φτιάχνω ξανθιά.
Μ' αγαπάνε οι ξενύχτες,
οι δεκρύδες κι οι αλίδες,
και μου τραγουδάνε, δεν ζητάω πολλά.
Όλα αυτά που τις λες στο σκοτάδι.
Έλα!
Σας καλούμε στο χώρο μας,
βάλτε στον ογκάριασμό μας,
ότι σας βαραίνει από τις μέρες τις παλιές.
Πιάστε όλοι από μια δάμα,
ξεκολλήστε από το θράμα,
τώρα κλέβουν τη ζωή σας,
ραδιοπιρατές.
Σας καλούμε στο χώρο μας,
βάλτε στον ογκάριασμό μας,
ότι σας βαραίνει από τις μέρες τις παλιές.
Πιάστε όλοι από μια δάμα,
ξεκολλήστε από το θράμα,
τώρα κλέβουν τη ζωή σας,
ραδιοπιρατές.
Είναι ο χορός μας πειραιτός στους τροπικούς,
που αντιμετωπίζει οι διαπλούσιους και οι φτωχούς.
Η τιμωνιέρα μας είναι στη γέφυρα των στεναγμών,
και στο κατάρτι έχουμε βάλει τις γυναίκες αλλωνών.
Όμως κοντρά στο άγχος,
στο καρδιοχτύπη της μουσικής,
στα πέλαγα εμείς τα έχουμε σπίτι.
Κοιμόμαστε σκεπτόμενοι,
το πούμ των κανονιών,
μόνο μην πυροβολείτε το τύπο στα κορδεόν.
Μόνο μην τύχνετε σφαίρες στο όνειρό μας,
μην ταραχαίτε τους κύφους από το χορό μας,
κι εμείς τι θα σας λέμε νέα από το μπάρκο,
όταν συναντιόμαστε και θα'μαστε στο πάλκο.
Ίσως να σας φέρουμε μαντάτα απ' τη σελήνη,
απ' τον κομπάιν,
τον Μπρουφ ή τον Ντάκι Μπίνι.
Σας
καλούμε στο χορό μας, βάτε στο λογαριασμό μας,
ότι σας βαρένει από τις μέρες τις παλιές.
Πιάστε όλοι από μια δάμα,
ξεκολλήστε από το θράμα,
τώρα κλέβουν τη ζωή σας ραδιοπιράτες.